
De rugzakken weer op en gaan!
Camino Abel & Christiaan Dag 3
Sarria - Portomarin

Interessante etappe zonder moeilijkheden, met frequente maar gematigde hellingen. We lopen vandaag door het landelijke Galicië, tussen weilanden en weelderige bossen met eiken- en kastanjebomen, langs talloze kleine dorpjes of "plaatsen".
De middeleeuwse stad Portomarín verdween in 1963 onder het water van het Belesar stuwmeer; de gebouwen met de hoogste historische waarde werden verplaatst naar de moderne stad.
Zou het dan toch goed komen?
vrijdag 03 mei 2024, Portomarin, Spanje
Zoals eerder vermeld ben ik gisteravond gebeld door Lost & Found met de melding dat de rugzak vandaag wordt afgeleverd op ons verblijfadres in Portomarin. Slaapt toch ook weer een stuk lekkerder als een heerser op een 2 persoons-bed sliepen de jongens aan weerszijde van mij in een 1 persoons bed.
Vanmorgen bij het opstaan weer grijs en grauw, vanuit onze kamer konden we de in de tuin kijken en in de fontein zagen we regen gestaag neerkomen. De weersverwachting beloofde niet veel beter dus meteen maar in de regenbakken gehesen en we waren niet de enige met een wat somberdere inslag.
Ons pension lag aan de route en bij het betreden van de hoofdstraat was de linie al bijna gevormd, wat een drukte en dat om 8.30 uur. Wat een verschil met gisteren waar het zo rustig was. De regen zette niet echt door dus gelukkig kon mijn te goedkope Chinese regen jack uit, er zal meer water onder dan op de jas. Eigenlijk zou dit de hele dag zo blijven, wel dreigend maar geen echte regen, hooguit wat lichtte motregen.
Bij het verlaten van Sarria staat er, zoals in elke zichzelf respecterende gemeente, een naam monument van de plaats en die moet natuurlijk door een ieder benut worden om er een foto van te maken als trofee uit Sarria.
Natuurlijk konden wij niet achterblijven dus...... die trofee is weer binnen.
De Camino biedt ook de mogelijkheid voor spirituele verdieping en ook de culturele en historische gebouwen worden niet vergeten dus wij de eerste kerk die open was naar binnen voor een kaarsje en een bezinningsmomentje. Voor de jongens toch wat onwennig.
Na zo'n 10 km hebben we een brunch genomen in Peruscallo en met ons nog tientallen anderen maar de bediening verliep heel vlot en ondanks de rij heb ik niet lang gewacht om met mijn bestelling weer naar een inmiddels bemachtigd tafeltje te lopen. Je begint mensen te herkennen van gezicht en vele kijken met verwondering naar de jongens en vragen zich af wat de leeftijd is en vaak moeten we dat dan ook bevestigen.
Voor mij is het de 2e keer dat ik deze route loop en de herkenning is dan ook groot, ik weet precies waar ik wat gegeten heb of waar we overnacht hebben de vorige keer. In Sarria in de hoofdstraat is zelfs een etalage gevuld met schelpen die er in 2019 ook al stond, niets veranderd dus! Op de route door Barbadelo kom je dan ook langs albergue Le Molin waar we de vorige keer hebben geslapen, duidelijk herkenbaar aan de molenstenen naast de poortingang.
Na zo'n 17 km weer even gerust bij best wel een mooie stop in Mercadoiro, mooi tuin met uitzicht over de vallei, helaas leende het weer er zich niet voor om in de ligstoelen plaats te nemen.
Niet lang daarna kwamen we langs albergue Casa Banderas welke ons vorige week afmeldde, de herberg was ook nu nog dicht. Het zag er verlaten een een beetje triest uit in dit dorpje waar ook de andere albergue al een hele poos gesloten is. Voor hen een grote strop dat ze nog niet open kunnen.
Met Portomarin in zicht waren de laatste kilometers zo gedaan, de beroemde brug met trap erna over en op zoek naar ons pension wat aan de rand van de stad ligt. Dus weer de trap af en naar links en daar lag het met zicht over de rivier en op de brug, wij hebben zicht vanuit de kamer op de brug. Dit verblijf is vrij nieuw en luxueus en staat veraf van de municipal herbergen maar dat accepteren wij van harte.
Na aankomst eerst lekker gerust en de jongens, die erg moe waren, meteen op de Iphone spelletjes spelen en weg was de vermoeidheid!
Het regende de namiddag nog flink en bij het verlaten van het hotel konden we een paraplu lenen, een zogenaamde "left-over". Op zoek naar een restaurant viel nog niet mee op dit voor de Spanjaard vroege tijdstip. Toch aan de hoofdstraat een goed uitziend restaurant gevonden wat nog open was ook. Het zat vol en ook nu weer bevonden we ons in goed gezelschap van oa een echtpaar uit Curacao welke we nog niet eerder hadden ontmoet. Ook zij liepen de camino alleen al wel een 5 tal weken en waren gestart in St Jean du Port en hadden in al die tijd niet zo slecht weer gehad.
Vanavond heerlijk gegeten in een fraai restaurant waar we Linda uit Stockholm weer ontmoetten en ook Karin & Kiki kwamen later binnen in het restaurant, de dames die we al vele malen hebben ontmoet.
Weer een op tijd terug want de jongens moeten een beetje op tijd naar bed en er moet nog meer gedaan worden.
Vandaag een mooie wandeling gemaakt 23 km en gelukkig geen echte regen.
Vlak voor Portomarin belde Lost & Found met de melding dat hun vervoerder vandaag niet naar Spanje ging dus mijn rugzak komt nu waarschijnlijk morgen bij onze volgende stop maar dat zeiden ze gisteren ook. De jongens doen het fantastisch en het lopen gaat probleemloos.