Camino Benjamin & Christiaan Dag 4

Zaterdag 25 april 2026, Pontevedra, Spanje

Zwaarder dan gedacht of toch leeftijd?

Na een prima nacht in ons appartement in Redondela gingen we vandaag weer op pad, maar dit keer niet al te vroeg. We wilden voorkomen dat we opnieuw al vroeg in de middag uren op onze kamer zouden zitten, dus kozen we voor een rustiger start.

Ons appartement lag direct aan de Camino. Met het raam open hoorden we de pelgrims letterlijk onder ons raam langslopen. Op een gegeven moment trok er een enorme groep voorbij, meer dan 110 mensen, onder leiding van influenceer Trisha Lewis. Kakelend trokken ze voorbij. Later hoorden we in Pontevedra van Hung dat zij meer dan 280.000 volgers heeft en deze Camino loopt als onderdeel van een afvaltraject. Een indrukwekkende verschijning, en eerlijk is eerlijk: respect dat ze dit doet.

Rond 9.00 uur gingen wij zelf op pad. Na ongeveer een uur stopten we in een café in Cervantes voor ontbijt: een sandwich, croissant, sumo en cola-cacao. We namen er uitgebreid de tijd voor – een pauze van zo'n drie kwartier.

Het landschap werd al snel wat heuvelachtiger en onze klimgeit Christiaan liep al gauw voor ons uit. Onderweg scoorden we nog een mooie waxstempel en deden we een donativo bij een school die geld inzamelde voor een schoolreisje. De banaan die we daar kregen, kwam later goed van pas.

De eerste grotere plaats was Arcade, bekend om zijn prachtige Romaanse brug. Een plek die je niet snel vergeet, al had ik deze al twee keer eerder op de foto gezet.

Ik dacht dat er een paar kilometer verderop een stop zou zijn om iets te drinken, maar die bleek er niet meer te zijn. Dat was even een tegenvaller. Gelukkig vonden we later alsnog een plek om even bij te komen. Onderweg zagen we Trisha Lewis ons weer passeren — nogmaals, een imposante verschijning.

Het was vandaag best zwaar. Benjamin had het lastig, maar hield zich knap staande. Een beetje klagen hoort er dan ook bij.

Het laatste stuk richting Pontevedra langs de rivier viel ons tegen. Het leek alsof we nauwelijks opschoten. De kronkelende route gaf het gevoel dat de afstand maar niet korter werd. Uiteindelijk bereikten we toch de bebouwde kom en maakten we een stop bij het station, waar we Hung weer tegenkwamen. We hebben gezellig een tijdje zitten kletsen voordat we doorgingen naar ons hotel — een plek waar ik eerder met Valentijn had overnacht. We kregen een vriendelijke ontvangst en een prima kamer met drie bedden.

's Avonds trokken we de stad in. We wandelden door het levendige centrum van Pontevedra en haalden een ijsje. Het was duidelijk weekend: drukte, muziek op terrasjes, een gezellige sfeer.

Op het centrale plein kwamen we Vicky tegen, die daar met een groep bekenden zat. We sloten aan en brachten de avond samen door als een echte Camino family. Samen gegeten, nummers uitgewisseld en plannen gemaakt om elkaar misschien morgen weer te zien.

Het werd uiteindelijk een late avond. 

 "De wandelaar" – Martinus Nijhoff

Ik ben een wandelaar en niets is mij te zwaar,
want elke stap die ik zet brengt mij weer nader daar
waar stilte woont en de wind mijn naam zacht fluistert,
waar de wereld even stopt en enkel het pad luistert.