Dag 9

2026 CP C&B Dag 9 Verslag

Het was een lange dag gisteren en dan is het helemaal lekker als ieder een eigen kamer heeft en zich helemaal kan terugtrekken in zichzelf. Hoewel we aan een doorgangsweg zaten hebben we niets vernomen van stadse geluiden en werden we wakker van de wekker.

Zoals elke ochtend waren we al voorbereid op vertrek maar eerst opzoek naar een restaurant voor een ontbijt. Met Benjamin lukte het niet zo goed vanmorgen want hij maakte een wel erg valse start vanmorgen. Natuurlijk lag de telefoon daar weer ten grondslag aan, Benjamin kan niet goed schakelen ook al is hij gewaarschuwd voor vertrek het overvalt hem dan toch en dan gaat het fout.

Na een "gezellig" ontbijt keerde het tij en werd het weer echt gezellig na een oprechte "sorry opa". We hadden de taxi om 10 uur besteld en deze was zelfs iets eerder dus we waren prima op tijd. José, de taxichauffeur, herkende ons van 2 jaar geleden en dat maakte de rit naar Vigo des te leuker met de leuke gesprekken die we met hem hebben gehad.

Ruim op tijd arriveerde we op het vliegveld en in de vertrekhal stond 1 rij en die was voor vertrek naar Madrid en daar konden wij achteraan sluiten. Het verliep allemaal best wel vlot en bij het inchecken bleek dat mijn rugzak 15 kg zwaar was! Ik snap nu wel waar ik de zere achillespees van heb opgelopen, is toch niet echt gezond om met dat gewicht op je rug te lopen.

Op het vliegveld hadden we nog een leuk intermezzo, ik besteld 3 stukjes Santiago taart en de medewerkster adviseerde ons om een hele taart te kopen want die was goedkoper dan 3 aparte stukjes! Dus met (aangebroken)taart het vliegtuig in. Ook nu weer een Boeing 737-700 en dat zit toch wat krapper dan een nieuwe Dreamliner die we op de heenweg hadden. De vlucht verliet snel en soepel en met 70 minuten landen we in Madrid alwaar we vrij snel de nieuwe gate hadden gevonden. Daar moesten we nog 1 uur wachten voor vertrek naar Amsterdam maar voor de jongens is wachten geen dingetje zolang we de telefoon in de hand hebben.☺

Dit keer Benjamin bij het raam maar veel naar buiten gekeken heeft hij niet want het scherm blijft trekken de hele vlucht. Ook deze vlucht verliep probleemloos en keurig volgens schema landen we op Schiphol alwaar we natuurlijk weer op mijn rugzak moesten wachten. Gelukkig niet super lang en na 9 dagen konden we de familie weer in de armen sluiten. Daniëlle, Martijn & Willy stonden ons op te wachten met voor de jongens ieder een Welkom Thuis ballon.
We werden verrast met een eetentje bij een Chinees/Indisch restaurant in Oostzaan en dat was erg lekker. Hier hebben we afscheid van elkaar genomen, Daniëlle bracht ons naar huis en Martijn ging met de jongens naar Wormer.
Nu alles weer verwerken in een mooi herdenkingsboek met foto's en verslagen van onze camino. Ik voel me zeer bevoorrecht dat ik nu met al mijn kleinkinderen de camino heb kunnen lopen, het is toch wel heel bijzonder wat ik heb beleefd met de jongens!

Met een grote glimlach gaat er een streep door een onderwerp op mijn bucketlist😘😊

Het einde is in zicht-
de reis is achtergelaten,
het zaadje is gepland