Opweg naar de Camino
Reisuren in spiritualiteit
Camino Benjamin & Christiaan Dag 1
In hogere sferen en tuffend over de Spaanse wegen
Woensdag 22 april 2025, Valença, Portugal
Toch wel spannend de laatste dagen en de spanning nam toch wel toe we eenmaal op Schiphol stonden en het moment van afscheid was aangekomen. Het is natuurlijk niet niets als je 11 jaar bent en je gaat voor het eerst in je leventje zonder je ouders voor 9 dagen op pad!. Gelukkig is daar dan nog wel je broer die met je mee gaat, normaal kan je die wel verwensen maar in deze situatie bijna kan knuffelen maar dat doe je natuurlijk niet. Wat dat aangaat veranderd er niets door de generaties☺
Hoewel het niet mijn 1ste Camino met de jongens is blijft het toch wel spannend.
Zoveel gedachten die opkomen en allemaal natuurlijk al eerder overdacht maar toch het zijn wel jonge kinderen waarmee ik op pad ga. Van te voren afspraken gemaakt met name over telefoon gebruik en hoe we omgaan met elkaar en dan is het toch maar afwachten wat ervan komt.
wachten. Op naar Madrid voor een overstap naar Vigo en ook deze aansluiting ging zeer vlotjes. Rond 16.00 uur aangekomen op Vigo waar ook mijn rugzak inmiddels op de bagageband haar rondjes maakte, toch een hele opluchting met de ervaring van 2 jaar geleden nog vers in het geheugen.
Een taxi bracht ons 39 km verderop naar Valença in Portugal van waar wij morgen vertrekken. Appartement gevonden en ons geïnstalleerd op de kamer, een uurtje op bed gehangen en hup de plaats verkennen.
Valença is een historische plaats met een prachtig bewaarde forteleza, gelegen aan de Rio Minho en uitkijkend op Tui, Spanje waar we morgen als eerste stad naar toe lopen over de grensrivier.
Bijzonder om te zien hoeveel kattenhuisjes hier in het oude centrum staan met ingerichte behuizing. Regelmatig kom je schaaltjes tegen met kattenvoer maar het is niet zo dat ik hier veel zwerfkatten op straat zie lopen.
Op het plaza Republica lekker iets gedronken, het is niet echt druk in het dorp maar de pelgrims haantje er direct uit. Het meerendeel van de buitenlanders is Duits en ook nu veel vrouwen.
Op zoek naar een restaurant waar wel nog mensen zaten te dineren kwamen we uit bij Bom Jesus een naam die vermoed dat het eten goed zou mogen zijn en dat was het ook. Als dit de opmaat wordt van wat wij gaan eten deze aankomende dagen dan moet ik flink lopen om niet met meer kilo's thuis te komen dan dat ik weggegaan ben.
Terug in het appartement het thuisfront geïnformeerd van onze bevindingen deze dag en dan is het toch wel fijn om mama's stem even te horen maar wat moet je nu vertellen?
Pelgrimeren...
is de haast uit je hoofd halen,
is het natuurlijke tempo van de ziel volgen,
is open komen voor wat er zich in het hier en nu aandient
Marijn van Zon
Startpagina
Foto's Dag 1
Verslag Camino B & C Dag 2