2026 CP C&B Dag 8

Woensdag 29 april 2026, Santiago de Compostela

De laatste lootjes zijn volbracht

De jongens hadden goed geslapen en om 7.45 uur gingen we weer op pad. Met 12 graden was het heerlijk wandelweer. Toch zaten er in de laatste 12 kilometer nog een paar flinke kuitenbijters die het nodige van ons vroegen.

Op het pad was het opvallend rustig. Pas in O Milladoiro, een voorstad van Santiago, werd het drukker. Scholieren trokken richting school en ook de grote herberg daar stroomde langzaam leeg.

Zoals inmiddels gebruikelijk begonnen we de dag met een ontbijt in een pastelería: zumo, croissant, Cola Cao en natuurlijk een café con leche.

De laatste kilometers van onze camino voerden ons door de straten van Santiago. Langzaam verschenen de kerktorens aan de horizon. Het eindpunt kwam steeds dichterbij.

Eerst liepen we door het Parque da Alameda, langs het bekende standbeeld van de twee Maria's. Daarna bereikten we de oude binnenstad en nog voor we het goed en wel beseften, stonden we op het op dat moment nog rustige Plaza del Obradoiro, recht tegenover de imposante kathedraal.

De emoties namen het even over 🤣 Maar na een paar foto's kwam al snel de praktische vraag: "Gaan we nu onze credential ophalen?"

Bij het Pelgrims Office verliep alles verrassend vlot. Individuele pelgrims worden tegenwoordig apart geholpen van groepen, wat de procedure een stuk sneller maakt.

Met onze credential en het afstandscertificaat op zak gingen we vervolgens naar de Huiskamer van de Lage Landen, waar we hartelijk werden ontvangen.

Daar ontmoetten we een Nederlandse vrouw die samen met haar 12-jarige dochter vanaf Porto had gelopen en zelfs nog verder ging naar Muxía. Respect voor zo'n jonge pelgrim.

Toen we de huiskamer verlieten, kwam net Margot binnen, een bekend gezicht van Regio Amsterdam, die we regelmatig treffen tijdens wandelingen of in het café.

Dit keer hebben we helaas geen H. Mis bijgewoond; dat bleek net niet haalbaar.

Na het bezoek was het tijd om Benjamins maag blij te maken met een grote salade. Groenvoer hadden we de afgelopen week tenslotte nauwelijks gezien 😄

Daarna gingen we opnieuw richting kathedraal. Het blijft een indrukwekkend gebouw: prachtig gerestaureerd en vol pracht en praal. Voor de jongens was het allemaal iets minder boeiend, al vonden ze het knuffelen van Jacobus dan weer geweldig. Overigens werd er streng toegezien op fotograferende treuzelaars.

Inmiddels begonnen onze benen aardig zwaar te worden, maar we moesten nog naar het appartement. We waren er eerder al langsgekomen, alleen konden we toen nog niet inchecken. Dus opnieuw 1,5 kilometer teruglopen. Eenmaal aangekomen kregen we te horen dat we eerst moesten inchecken bij Hotel Lux… weer twintig minuten wandelen 🤣

Na het inchecken namen we daarom maar een taxi terug naar Appartement Lux. Het appartement bleek heerlijk ruim voor vijf personen. Even opfrissen en eindelijk weer rustig op de telefoon kijken.

Voor 19.00 uur hadden we een rooftop-tour geboekt. Eerst dronken we nog iets, waarbij we opnieuw bekende gezichten tegenkwamen. Dat blijft toch één van de leuke kanten van de camino.

De tour zelf, volledig in het Spaans, was erg de moeite waard. Je loopt letterlijk boven op de kathedraal en hebt een prachtig uitzicht over de stad. Je kon zelfs naar binnen kijken en de mensen beneden tijdens de mis zien zitten. Ondanks de donkere wolken bleef het gelukkig droog; eerder die middag had het nog licht geregend.

Daarna was het natuurlijk tijd om te eten. Mooi te combineren met voetbal: de eerste helft van Atlético Madrid tegen Arsenal stond op.

Rond 21.50 uur gingen we nog naar het plein onder de arcaden, waar iedere avond een muziekgroep speelt. Het plein stond vol toeristen en de sfeer was gezellig. Het versterkt toch altijd weer dat bijzondere saamhorigheidsgevoel van de camino. Ook daar kwamen we opnieuw bekende gezichten tegen.

Je neemt afscheid van elkaar in de wetenschap dat je elkaar waarschijnlijk nooit meer zult zien. Vandaag zijn het nog pelgrimsvrienden, morgen zijn we allemaal weer reizigers op weg naar huis — in ons geval richting Amsterdam.

Het was een lange dag, en misschien nog wel een langer verslag 😉

Ochtendmist trekt op —
voetstappen zonder haast gaan
waar het pad verdwijnt.